همه چیز برخلاف پیشبینیها پیش رفت. پرسپولیس در شرایطی به مصاف صدرنشین آمده بود که یک جام را از دست داده بود و به لطف داور از شکست مقابل ذوبآهن در اصفهان گریخته بود و به نظر میرسید بازیکنان این تیم در شرایط فنی و روحی خوبی قرار ندارند. از آن سو تراکتور با یک پیروزی پرگل مقابل مس رفسنجان، آماده این بازی حیثیتی شده بود و بازیکنانش هم همگی در بهترین شرایط قرار داشتند. اما هر چه از بازی پیش رفت، مشخص شد که بازیکنان تراکتور با فضای بازی کنار نیامدهاند و در عوض پرسپولیسیها انگار میدانند که از این بازی چه میخواهند. آنها بدون این که فشار خاصی روی دروازه تراکتور بیاورند، موفق شدند خیلی زود در شلوغی جلوی دروازه بیرانوند به گل اول برسند. به نظر میرسید اخراج خدابنده لو دقایق پایانی در نیمه اول، وضعیت بازی را تغییر دهد اما در نیمه دوم هم خبری از تراکتور هجومی و ستارههایش در زمین نبود. آنها هر از گاهی حملهای ترتیب میدادند اما به جز یکی دو موقعیت، شانس دیگری برای گلزنی به دست نیاورند. در عوض این پرسپولیس بود که روی یک ضربه شروع مجدد و ضربه سر دیدنی گولسیانی و واکنش نامفهوم بیرانوند به گل دوم رسید. شاگردان باقری در ادامه به خوبی بازی را اداره کردند و در نهایت به یک پیروزی خوب و غیرمنتظره رسیدند. اسماعیل کارتال که تماشاگر ویژه این بازی بود، با دیدن نمایش شاگردانش روحیه و اعتماد به نفس بالایی پیدا کرد و حتی در گفتگویی مدعی شد که تیمش شانس قهرمانی در لیگ برتر را هم دارد.
