هفت صبح| امیر قلعهنویی سرمربی تیم ملی در مصاحبهای به وضعیت استقلال هم اشاره کرده و گفته: «مشکلاتی که برای استقلال پیش آمده است، برای همه تیمها پیش میآید، عدم نتیجهگیری برای منچستریونایتد پس از فرگوسن هم پیش آمده است.» راستش قلعهنویی میتوانست خیلی از تیمها را مثال بزند اما وقتی منچستریونایتد پس از فرگوسن را مثال میزند، به نظر میرسد میخواهد خیلی ریز و نامحسوس، خودش را هم با فرگوسن مقایسه کند.
اگر تصور ما اشتباه است که از او عذر میخواهیم اما اگر حدس ما درست است، باید به او بگوییم هیچ شباهتی در کار نیست. اول اینکه فرگوسن از سال 1986 تا 2013 یعنی حدود 27 سال بیوقفه سرمربی شیاطین سرخ بود اما قلعهنویی در 4 مقطع روی نیمکت استقلال نشست که روی هم به 7 سال میرسد. دوم اینکه قاعدتا بعد از دوران فرگوسن، او به نیمکت منچستر برنگشت اما جناب قلعهنویی بعد از 3 بار قهرمان کردن استقلال، باز هم روی نیمکت این تیم نشست.
سوم اینکه بعد از شروع موفقیتهای منیونایتد با فرگوسن، این تیم هرگز افت نکرد و اگر قهرمان نشد، همواره مدعی قهرمانی بود اما آخرین حضور قلعهنویی در استقلال با حضور این تیم در ردههای پنجم و ششم همراه بود که ضعیفترین رتبههای استقلال در سالهای اخیر است.
ضمن اینکه بعد از فرگوسن، منچستریونایتد هرگز قهرمان نشده و خیلی وقتها حتی مدعی هم نبوده و انگار وارد یک دوران متفاوت شده اما استقلال بعد از امیرخان قهرمان شده و بارها مدعی قهرمانی هم بوده اما پرسپولیس در این سالها تیم بهتری بوده. همه چیز واضح است نه؟
