چندی پیش بود که دبیر کل وقت فدراسیون فوتبال با سفر به مقر فیفا در زوریخ سوئیس، تاییدیه پوشاک تیم ملی برای حضور در جام جهانی را گرفت. بر این اساس قرار شد تا برند ایرانی «مجید» یا همان مروژ، اسپانسر پیراهن تیم ملی فوتبال در جام جهانی ۲۰۲۲ باشد.
در قرارداد با مجید، قید شده تا سقف هر سال ۱۰ میلیارد تومان پوشاک برای تمامی تیمهای ملی در اختیار فدراسیون قرار بگیرد و برای بالاتر از این مقدار هم یک تخفیف ویژه شامل حال فدراسیون شود. این در حالی است که انگلیس به عنوان نخستین حریف ایران در جام جهانی از لباس با برند نایکی استفاده میکند. در آخرین بازنگری در قرارداد سهشیرها با این شرکت تولید پوشاک، قراردادی تا سال ۲۰۳۰ بسته شد که بر اساس آن وظیفه تامین پوشاک تمامی ردههای سنی انگلیس را بر عهده دارد و البته تا آن تاریخ ۴۰۰ میلیون پوند هم دریافت میکند. آمریکا دیگر همگروهی ایران با همین شرکت نایکی قرارداد دارد؛ شرکتی که از سال ۱۹۹۵ با فدراسیون فوتبال آمریکا همکاری میکند. نایکی علاوه بر تولید پوشاک فوتبالی، قراردادی بسته که تا سال ۲۰۳۳ سالانه ۲۰ میلیون دلار به آمریکاییها پرداخت میکند. وضعیت ولز هم تقریبا به همین شکل است. درست است که آنها از لحاظ اعتبار فوتبالی پایینتر از دو کشور دیگر هستند و امسال پس از مدتها طعم حضور در جام جهانی را میچشند اما مساله اینجاست که آنها هم با کمپانی آلمانی آدیداس قرارداد امضا کردهاند. قراردادی که در سال ۲۰۱۶ در آن بازنگری شد و فعلا تا پایان یورو ۲۰۲۴ اعتبار دارد و بابت آن هم سالانه ۱۰ میلیون پوند به فدراسیون ولز پرداخته میشود.
