هفت صبح| وينس لومباردی یکی از بزرگترین مربیان تاریخ فوتبال آمریکایی میگويد: « رهبران، رهبر به دنيا نميآيند بلکه آنها ساخته میشوند!» یکی از پرسشهای دائمی در فوتبال این بوده که چرا بازیکنان بزرگ، مربیان بزرگی نمیشوند؟ البته در فوتبال دنیا استثنا زیاد بوده و ماریو زاگالو، فرانتس بکن باوئر، یوهان کرویف، کارلو آنچلوتی، دیهگو سیمئونه، زینالدین زیدان، پپ گواردیولا و... در زمره بازیکنان بزرگی به شمار میروند که تبدیل به مربیان موفق و بزرگی هم شدند.
تجربه اما نشان میدهد اغلب مربیان بزرگ و پرافتخار تاریخ فوتبال بازیکنان متوسطی بودند که با تلاش و سختکوشی تبدیل به مربیان بزرگ و موفقی شدند.سرالکس فرگوسن سرمربی سابق منچستریونایتد بهترین مثال بازیکنان متوسطی است که در دوران مربیگری به یکی از بهترین و موفقترین مربیان تاریخ تبدیل شد.حالا با این مقدمه نسبتا طولانی برآن شدیم 11 بازیکنی را فهرست کنیم که میتوانند پس از اتمام زمان بازی، کارهای بزرگی را بهعنوان مربی انجام دهند یا اینکه حداقل نشان دادهاند پتانسیل موفقیت در این شغل را دارند؛
شماره یک؛ علیرضا جهانبخش
کاپیتان تیم ملی ایران برای هر جوان فوتبالیستی که سودای بازی در اروپا را در سر دارد، میتواند یک الگوی مناسب باشد.علیرضا جهانبخش از جوانی به اروپا رفت و لیگهای معتبر انگلیس و هلند را تجربه کرد. هرچند این اواخر دچار نزول مشخصی شده اما به دلیل حضور در قاره سبز به زبان انگلیسی مسلط است و روابط را هم خیلی خوب میشناسد!کسی که بتواند بدون داشتن تیم باشگاهی، به تیم ملی ایران دعوت شود، حتما پتانسیل سرمربی شدن را هم دارد!
شماره دو؛ سردار آزمون
اگر همین الان از سردار بپرسید مربی میشود یا نه؟ جواب منفی خواهد داد. شخصیت او به گونهای است که حتی دنبال بازوبند کاپیتانی تیم ملی هم نرفت اما روابط عمومی به شدت بالایی دارد.سردار در تیم ملی و تیمهای باشگاهی خود هوای بازیکنان جوان را دارد و بسیار خوش برخورد است. آزمون هم در آینده میتواند یک اسطوره در فوتبال ایران باشد که روی نیمکت تیمهای پرطرفدار بنشیند؛ مثلا تراکتور تبریز!
شماره سه؛ سعید عزتاللهی
سعید عزتاللهی شخصیت مودب و دوستداشتنی است که از اخلاق خوبی هم بهره میبرد. همبازیان سعید هم تأیید میکنند که او از همین الان فیلم بازیهای خود را میبیند و آنالیز میکند.این هافبک ملیپوش اهل انزلی هم سالهای سال است که در خارج از کشور بازی کرده و تجربه اندوزی میکند. تسلط او به زبان انگلیسی و فن بیان همچون علیرضا جهانبخش از جمله فاکتورهای مهم برای سرمربیگری است.
شماره چهار؛ احسان حاجصفی
کاپیتان سپاهان اصفهان هم نشان داده که میتواند سرمربی موفقی شود. یک بار یکی از دوستان نزدیک محرم نویدکیا از سرمربی سپاهان اصفهان پرسید: فکر میکنی کدامیک از بازیکنان تیمت شانس سرمربی شدن در آینده را دارد؟ جواب محرم نویدکیا یک اسم بود: احسان حاجصفی!
شماره پنج؛ روزبه چشمی
کاپیتان استقلال میتوانست مجری یا حتی گزارشگر موفقی هم شود از بس خوشصحبت است و به فن بیان تسلط دارد.کافی است مصاحبههای روزبه چشمی را با دقت تماشا کنید تا متوجه این موضوع شوید. جدای از آن کاپیتان استقلال شخصیت جالبی داشته و در عین بزرگی کردن در تیم، رابطه خوبی هم با همبازیانش دارد. کنفرانسهای خبری چشمی در صورت مربی شدن دیدن دارد! به نظر ما روزبه چشمی پتانسیل آن را دارد که سرمربی موفقی شود و باید دید در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد؟
شماره شش؛ کاوه رضایی
برخلاف محرم نویدکیا ما معتقدیم در سپاهان بازیکن دیگری هم حضور دارد که میتواند مربی بزرگی شود. کاوه رضایی هم تجربه بازی در تیم ملی، استقلال و تیمهای اروپایی را در کارنامه داشته و هم به زبان انگلیسی تسلط کامل دارد.او یکی از چهرههای محبوب تیم سپاهان نزد بازیکنان است که روابط عمومی خوبی داشته و گفته میشود پس از بازنشستگی قصد دارد وارد عرصه مربیگری شود.
شماره هفت؛ سروش رفیعی
سروش رفیعی همه فاکتورهای بازیکنانی را دارد که میخواهند سرمربی بزرگی شوند. در فن بیان و مصاحبه کردن شاید روزبه چشمی بتواند رقیب شماره 7 پرسپولیس باشد.سروش رفیعی هافبکی بازیساز و طراح است که میتواند مثل اغلب مربیان هافبک در عرصه مربیگری هم موفق شود.این بازیکن مطرح پرسپولیس در سالهای اخیر تلاشهای مثبتی برای کسب محبوبیت داشته که به نظر میرسد به سرانجام رسیده باشد.
شماره هشت؛ مسعود ریگی
لطفا تعجب نکنید! مسعود ریگی خیلی اهل مصاحبه و حرف زدن نیست اما آنقدر پخته و زرنگ است که رفتن او از استقلال به پرسپولیس کوچکترین حاشیهای ایجاد نکرد!مسعود ریگی هافبک فعلی فجرسپاسی شیراز ما را به یاد دوران بازی یحیی گلمحمدی میاندازد که مدافع کمحرف و بیحاشیهای بود اما تبدیل به یک مربی بزرگ و بسیار موفق شد.
شماره 9؛ مهدی ترابی
هافبک تکنیکی تراکتور تبریز هم تمامی نشانههای تبدیل شدن به یک مربی بزرگ را دارد. مهدی ترابی از جمله فوتبالیستهای کمحرف فوتبال ماست که اگر بخواهد خیلی خوب صحبت میکند اما بلد است چه زمانی به درستی سکوت کند.او تجارب گرانبهایی در پرسپولیس و تراکتور دارد و بارها قهرمانی در لیگبرتر را تجربه کرده است. ترابی بسیار بازیکن زرنگ و باهوشی است که به مربیگری هم گفته میشود علاقه دارد.
شماره 10؛ ساسان انصاری
کاپیتان فولاد خوزستان و همشهری سروش رفیعی به اندازه شماره 7 پرسپولیس زرنگ و کاردان است.هر مربی که به اهواز و تیم فولاد خوزستان رفته، عاشق سبک بازی و مدیریت رفتاری ساسان انصاری شده است.همبازیان ساسان و نزدیکان باشگاه فولاد خوزستان گواهی میدهند که شخصیت انصاری ساخته شده است برای مربیگری!
شماره 11؛ جلالالدین علیمحمدی
هافبک باتجربه ذوبآهن بسیار شخصیت کاریزماتیک و با اخلاقی است. او وقتی تمرین ندارد و از اصفهان دور میشود حتما سری به کتابخانه مجتبی جباری میزند و از معدود فوتبالیستهای اهل مطالعه است.جلالالدین علیمحمدی ویژگیهای بارز رهبری در تیم را دارد و در هر تیمی بازی کرده با تحسین کادرفنی و همبازیانش روبهرو شده است.
***توضیح ضروری؛ آنچه بدان اشاره شد، صرفا برداشتهای نویسنده از بازیکنان ایرانی فعال است و شاید همه این نفرات مربی بزرگی شوند و شاید هیچ یک در آینده مربی بزرگی نشوند اما به نظر میرسد از پتانسیل فعالیت در عرصه مربیگری برخوردار باشند.
