هفت صبح،‌مهدی یکتا | علی لبیب رکابزن المپیکی ایران با بهانه‌ای عجیب و غریب از حضور در مسابقات قهرمانی جاده آسیا سر باز زد. با توجه به اینکه سهمیه بازی‌های آسیایی براساس نتایج قهرمانی آسیا مشخص می‌شود، این رقابت‌ها از اهمیت زیادی برای ورزش کشورمان برخوردار است.با این حال فدراسیون دوچرخه‌سواری احتمالا با تعداد نفرات بسیار کم در قهرمانی جاده 2026 آسیا شرکت می‌کند! عجیب آنکه علی لبیب دوچرخه‌سوار المپیکی کشورمان به اردو دعوت شد اما اعلام کرد وقتی قهرمانی آسیا در زمستان باشد، خیلی خوب نتیجه نمی‌گیرد و تصمیم گرفت شرکت نکند!

 

این اولین باری نیست که علی لبیب برای فدراسیون و تیم ملی دوچرخه‌سواری کلاس می‌گذارد و خودش را بالاتر از بقیه می‌بیند. ماه گذشته اردوی تیم ملی دوچرخه‌سواری در حالی در شهر شوش برگزار شد که علی لبیب هیچ برنامه خارجی نداشت و به اردوی شوش هم نرفت و درخواست کرد برای او بلیت بگیرند تا به کیش برود!


پرسش اینجاست: وقتی اردوی تیم ملی در شوش در حال برگزاری است چرا او درخواست اردوی شخصی در کیش دارد؟ آیا علی لبیب تافته جدا بافته است؟ اگر لبیب به کیش می‌رفت دوچرخه‌سواری که در شوش تمرین می‌کرد ناراحت نمی‌‌شد؟  شکی وجود ندارد این توقعات شخصی است و حالا کار به جایی رسیده که علی لبیب بگوید: در زمستان مسابقه نمی‌دهم!


این در حالی است که در سال‌های گذشته هر امکاناتی لبیب خواسته برای او فراهم شده است. در هر اعزام، تعداد لوازم‌هایی که به او داده‌اند بیشتر از بقیه دوچرخه‌سواران بوده و به نظر می‌رسد الان خودش را از بقیه نفرات یک سر و گردن بالاتر می‌بیند و توقع دارد برای او کارهای ویژه‌تری انجام شود.
 در شرایطی که امکانات و تجهیزات فدراسیون دوچرخه‌سواری محدود است، بارها پیش آمده که  لوازم را به آقای لبیب تحویل داده و زمانی که از مسابقات برگشته، گفته لوازم گم شده و به انبار فدراسیون برنگردانده است!


رفتارهای فدراسیون با علی لبیب و کوتاه آمدن برابر خواسته‌های اضافی این دوچرخه‌سوار سبب آن شده‌‌ که او چنین رفتارهایی بروز دهد.
چندی پیش علی لبیب ‌نماینده دوچرخه‌سواری ایران در المپیک پاریس نسبت به عملکرد فدراسیون انتقاداتی را داشت و در قالب بیانیه متن بلند‌ بالایی نوشت و در اختیار رسانه‌ها گذاشت.


علی لبیب در بخشی از این بیانیه نوشته بود؛‌ «یکی از مشکلات اساسی تیم ملی، دخالت‌های غیرتخصصی و بی‌توجهی به نظرات فنی ورزشکاران و مربیان است. بارها پیش آمده که ورزشکار یا مربی، با نگاه فنی و برای ارتقای سطح تیم، پیشنهاد اعزام به یک مسابقه مناسب و تدارکاتی را مطرح کرده‌ اما بدون توضیح منطقی با آن مخالفت شده است. تیم ملی نیاز به برنامه، تصمیم‌گیری فنی، احترام به نظر مربی و ورزشکار و مدیریت حرفه‌ای دارد. وقتی این اصول نادیده گرفته می‌شود، نتیجه‌اش چیزی جز شرایط امروز نخواهد بود.»


از متن خود علی لبیب استفاده کرده و می‌نویسیم وقتی اصول از سوی یک قهرمان ملی نادیده گرفته می‌شود بازیکن سالای پررنگ می‌شود.
به‌نظر می‌رسد رفتارهای علی لبیب مصداق بارز بازیکن‌سالاری در رشته دوچرخه‌سواری است که با سکوت و مماشات فدراسیون، تداوم پیدا کرده است.
نگرانی ما بیشتر برای بازی‌های آسیایی ناگویاست که سهمیه آن در گرو ورزشکاران این‌چنینی با تفکرات و توقعات آنچنانی است!