علی نصیریان: کارهای آکادمیک را نفی نمیکنم ولی مدرسه و دانشکده، بازیگر و کارگردان و هنرمند نمیسازد، بلکه فقط هدایت میکنند. آنچه هنرآفرین است خود انسان با طبیعت ذاتی خود است. مثلاً ساز زدن وسیله دارد که باید یاد گرفت ولی بازیگری با خود انسان با امکانات جسمی و روانی و فکری و فرهنگی است. کسی که به حافظ عشق دارد یعنی هنرآفرین است و مشایخی این گونه بود. واقعاً او از عشقی که خداوند بر آدم داده است برخوردار بود. استعداد مشایخی را در فیلم «گاو» دیدهاید، با اینکه نقش زیادی نداشت ولی در همان کوتاهی نقش بسیار تاثیرگذار بود. مشایخی از نوادر کار ما بود. خبرگزاری مهر / ۹ اسفند
اصغر فرهادی: یک دوچرخه در یک جشنواره در اصفهان برنده شدم و برای رسیدن به خانه مجبور شدم دو ساعت زیر باران پدال بزنم. پدرم پرسید «آیا ارزشش را داشت؟» نمیخواهم بگویم از راهی که آمدهام خوشحال نیستم، اما کسانی که در زندگی موفق میشوند، چیزهای دیگری را فدای این موفقیت کردهاند. در نتیجه گاهی از خودتان میپرسید:«آیا ارزشش را داشت؟» اگر بتوانم و برگردم و به آن پسر ۱۳ ساله که اولین جایزه سینماییاش را برده چیزی بگوید، آن این است:« میگویم لازم نیست که اینقدر سخت تلاش و کار کنی، لازم نیست که اینقدر زود شروع کنی. سینما تمام زندگی نیست. این چیزی است که من کمی دیر فهمیدم.» سینمادیلی به نقل از روزنامه نیویورک تایمز / ۸ اسفند
فریدون جیرانی: بیشتر دوست داشتم فیلمنامهنویس شوم و هدفم فیلمنامه نویسی بود که از «آفتاب نشینها» شروع شد و ادامه پیدا کرد تا رسید به فیلمهای «پرونده» و «رهایی» و بعد از رهایی به دلیل اینکه از روزنامه بازخرید شده بودم، فیلمنامه «سناتور» را نوشتم. من معمولا نقشها را طوری مینویسم که امکان بازی را داشته باشند و بتوانیم در سر صحنه با بازیگرها ارتباط قویتری بگیریم. من معتقدم لیلا حاتمی و آتیلا پسیانی در فیلم «آب و آتش» و در فیلم «شام آخر» کتایون ریاحی بهترین نقشهایشان را ارائه دادند. «قرمز»، «آب و آتش» و «شام آخر» سه گانهای بودند که من را مطرح کردند. موزه سینما/ ۱۰ اسفند
مهوش وقاری: مسئلهای که وجود دارد بحث عدم شفافسازی است، حتی در یک کار مشترک هم بازیگران نمیدانند که همکارشان چقدر دستمزد دریافت میکند. همین دستمزدهای میلیاردی هم، در چند سال اخیر مطرح شده است اما آن پولهای میلیاردی هم برای افراد خاصی است. همین چند روز پیش به من یک کار پیشنهاد شد که برای ۱۰روز کار، دو میلیون تومان پرداخت داشته باشند و خب این برای من خندهدار است، حتی ۱۰سال پیش هم دستمزدها بیشتر از این رقم بود. ماجرا این است که عده خیلی محدودی دستمزدهای میلیاردی میگیرند بقیه هنرمندان چوب پولداری آنها را میخورند. چرا بابت چیزی که دریافت نمیکنیم باید مالیات بدهیم؟ خبرآنلاین / ۹ اسفند
منوچهر هادی: بازخوردهای «نیسان آبی» به لطف خدا خیلی خوب بود. «نیسان آبی» روایتگر قصه زندگی قشر متوسط رو به پایین است که درصد بالایی از جمعیت کشور ما را در برمیگیرند. آنها بسیار محترم هستند و با غیرت و به سختی زندگی میکنند، پرداختن به قصه و زندگی آنها شاید تلنگری باشد برای کسانی که میتوانند کاری برای این طبقه اجتماعی انجام بدهند. امیدوارم این اتفاق رخ دهد ولی وقتی تلخیهای زندگی این طبقه را به زبان طنز بیان و به دل این طبقه نفوذ میکنید فکر میکنم مخاطب ارتباط بیشتری برقرار میکند. این گرما و صمیمیتی که در بین این افراد است همیشه جذاب و دیدنی است. فیلیموشات/ ۱۱ اسفند
