پس از مدتی تعطیلی نسبی، به نظر میرسد برگزاری کنسرتهای پاپ در کشور بار دیگر در حال ریلگذاری است. برگزاری کنسرت «مجید خراطها» در شهر یزد و اجرای «کینگ رام» در چند سانس در تهران (هرچند با وسعتی کمتر از کنسرتهای معمول پاپ)، نشانههایی از بازگشایی این مسیر را نمایان کرده است.
با این حال، واقعیتهای اقتصادی میدانی پیچیدهتر را ترسیم میکنند. در شرایط کنونی کشور و با رشد چشمگیر هزینهها، بیشتر تهیهکنندگان موسیقی ترجیح میدهند فعلاً دست به عصا راه بروند. نبود مجوز برای افزایش قیمت بلیت کنسرتها، این گمانه را قوت بخشیده که در وضعیت موجود، برگزاری کنسرت منفعت مالی قابل توجهی به همراه نخواهد داشت.
مدیر دفتر موسیقی وزارت ارشاد در این باره اظهار میکند که «هنرمندان و تهیهکنندگان در این شرایط بهتر است چندان انتظار سود مالی نداشته باشند.» در سوی دیگر، تهیهکنندگانی مانند محمدحسین توتونچیان معتقدند برای تحقق چنین انتظاری در شرایط فعلی، بهتر است سالنهای کنسرت نیز از سود مالی خود بگذرند تا تعادلی ایجاد شود و بتوان به این سالنها رمق بخشید.
گفتوگو با میلاد ماهانراد، تهیهکننده موسیقی
در همین راستا، خبرگزاری ایسنا با میلاد ماهانراد، تهیهکننده موسیقی و مدیر موسسه لیما، گفتوگویی انجام داده است.
ماهانراد در این گفتوگو درباره برگزاری کنسرت در شرایط فعلی اظهار کرد: «حقیقت این است که صنعت کنسرت امروز در شرایط پیچیده و کمسابقهای قرار دارد. هزینههای برگزاری کنسرت از جمله اجاره سالن، تجهیزات فنی، تبلیغات، حملونقل، دستمزد عوامل و هزینههای جانبی افزایش قابل توجهی داشتهاند. طبیعتاً این افزایش، فشار مستقیمی بر بدنه تهیهکنندگی و برگزارکنندگان وارد کرده است.»
او افزود: «از سوی دیگر، وقتی محدودیتهایی برای افزایش قیمت بلیت وجود دارد، عملاً توازن اقتصادی پروژهها با چالش جدی مواجه میشود.»
کنسرت فقط سود و زیان نیست
ماهانراد ادامه داد که موضوع برگزاری کنسرت را نباید صرفاً از منظر سود و زیان کوتاهمدت بررسی کرد. او گفت: «درحقیقت صنعت موسیقی زنجیره بزرگی از اشتغال، جریان فرهنگی و سرمایه اجتماعی را در بر میگیرد. تعطیلی یا توقف طولانیمدت این چرخه، فقط به تهیهکننده یا خواننده آسیب نمیزند، بلکه صدها نفر از نوازندگان، عوامل فنی، سالنها، شرکتهای خدماتی و حتی کسبوکارهای وابسته را تحت تأثیر قرار میدهد.»
این تهیهکننده موسیقی بیان کرد که در شرایط فعلی که شخص وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، به گفته او «پدرانه» حامی هنرمندان است، اصرار دفتر موسیقی برای حفظ جریان اجراها را میتوان از زاویه حفظ پویایی فضای فرهنگی کشور هم تحلیل کرد.
همکاری همه بخشها، ضرورتی انکارناپذیر
ماهانراد اضافه کرد: «طبیعتاً این مسیر نیازمند درک متقابل و همراهی همه بخشهاست. اگر قرار باشد کنسرتها ادامه پیدا کنند، باید برای این قشر از سرمایه اجتماعی، مدل اقتصادی آن نیز متناسب با واقعیتهای امروز بازتعریف شود.»
وی تأکید کرد: «ادامه این مسیر بدون همکاری جدی میان نهادهای فرهنگی، دولت، سالنها، اسپانسرها و بخش خصوصی دشوار خواهد بود.» او کاهش فشار هزینههای سالن، تسهیل فرآیندها، حمایتهای تبلیغاتی، مشارکت برندها و ایجاد برخی مشوقها را از جمله راهکارهایی دانست که میتواند کمک کند تا هم کیفیت اجراها حفظ شود و هم فشار نهایی به مخاطب منتقل نشود.
کنسرت، فراتر از یک برنامه سرگرمی
این تهیهکننده موسیقی با بررسی موضوع از منظر اجتماعی توضیح داد: «طبیعتاً باید شرایط جامعه را با دقت درک کرد. امروز بیش از هر زمان دیگری، نحوه مواجهه با مخاطب اهمیت دارد. کنسرت در این مقطع صرفاً یک برنامه سرگرمی نیست؛ میتواند فضایی برای بازگشت آرامش، همدلی و حفظ ارتباط مردم با هنر و فرهنگ باشد، به شرط آن که با درایت، احترام به فضای جامعه و مسئولیتپذیری حرفهای مدیریت شود.»
ماهانراد در پایان گفت: «در نهایت، هنر و موسیقی در روزهای سخت نباید خاموش شوند، بلکه باید هوشمندانهتر و با همراهی بیشتر ادامه پیدا کنند.»
