عرفان کوچاری، عکاس در چالشی پیچیده میان ثبت لحظات صادقانه و احترام به حریم خصوصی سوژه‌ها قرار دارد. او معتقد است که در عکاسی، اگر به سوژه اجازه داده نشود، لحظه‌ی ناب و احساسات حقیقی از بین می‌رود، اما عکاسی بدون اجازه نیز می‌تواند حریم شخصی را نقض کند. برای حل این معضل، کوچاری یک رویکرد بی‌کلام و ظریف اتخاذ کرده است: در فضاهای خصوصی، هیچ‌گاه بدون اجازه عکاسی نمی‌کند، اما در فضاهای عمومی، با یک نگاه چشمی از سوژه اجازه می‌گیرد. این ارتباط سریع و بی‌کلام به او این امکان را می‌دهد که اگر سوژه ناراحت یا معذب باشد، از عکاسی خودداری کند و احترام متقابل را در اولویت قرار دهد.