سریال دونگیی یکی از موفقترین سریالهای تاریخی کرهای در دهههای اخیر بوده است؛ سریال که هنوز هم طرفداران پر و پا قرصی دارد که میتوانند برای بار چندم به تماشای آن بنشینند.
در اینجا به معرفی دو سریال و یک فیلم کرهای با حال و هواهایی شبیه به سریال دونگیی پرداختهایم.
1. سریال «زندگی با عشق»
در سریال «افسانه دونگیی»، شخصیت «بانو جانگ» مهمترین «ضدقهرمان» داستان بود که در نهایت به خاطر توطئههایش به اعدام محکوم شد. اما در سریال «جانگ اوک جونگ؛ زندگی با عشق» (محصول سال 2013) بانو جانگ شخصیت اصلی و محوری داستان است. این سریال زندگی پرتلاطم جانگ اوک جونگ (با بازی کیم ته هی) را دنبال می کند که کار خود را به عنوان یک «طراح لباس» آغاز میکند و به جایگاه همسری امپراتور میرسد.
بر اساس روایت این سریال، مادر جانگ اوک-جونگ یک برده و پدرش یک تاجر از طبقه متوسط بود. وقتی او نوجوان بود، خانوادهاش مجبور میشوند از دست شکارچیان برده فرار کنند که در این مسیر برادر بزرگترش گم میشود، پدرش کشته میشود و مادرش هم دوباره به بردگی گرفته میشود. پس از آن، جانگ اوک جونگ با زنی به اسم جونگ کانگ زندگی میکند و در این مدت خیاطی کردن را از جونگ کانگ میآموزد. در همین زمان است که او برای اولین بار ولیعهد لی سون را ملاقات میکند.
این سریال بیش از هر چیز بر روی روابط عاطفی بین شخصیتها تمرکز دارد و جذابیتهایش نیز در پیچیدگی همین روابط قرار دارد.
اما آنچه که این سریال را به یک مورد تقریبا استثنایی تبدیل میکند زاویۀ دید متفاوتی است که برای روایت داستان انتخاب کرده است. در حالی که بانو جانگ در سریال «دونگ یی» یک شخصیت تقریبا شرور و بدخواه است، اما در این سریال او یک قهرمان عاشق است که هر کاری انجام میدهد فقط برای حفظ شرافت خانوادگی و عشق به پادشاه است.
نکتۀ جالبتر اینکه شخصیت دونگیی در این سریال، بر خلاف سریال «افسانۀ دونگیی»، بیشتر به یک دختر مکار و موذی شبیه است که به نوعی به یک مزاحم در زندگی عاشقانۀ بانو جانگ تبدیل شده است. ملکه اینهیون هم در اینجا دیگر آن شخصیت فرشتهخوی سریال دونگیی نیست بلکه یک اشراف زادۀ مغرور است که ملکه بودن را حق خودش میداند و هیچ شریکی را تحمل نمیکند.
2. سریال «جونگیی»
سریال «دونگیی» داستان زنی بود با مهارتها و هوشمندیهای خاص که توانست جایگاه اجتماعی خودش را تغییر دهد. داستان او با یک عشق سلطنتی و همینطور دسیسهها و توطئهچینیهای صاحبان قدرت و نفوذ گره خورده بود. سریال «جونگیی» هم تقریبا چنین داستانی دارد.
این سریال دربارۀ دختری به نام جونگیی (یا یو جونگ) است که در دورۀ حکومت سلسلۀ چوسون (حدود صد سال قبل از دونگیی) زندگی میکند و عشقی آتشین به هنر سفالگری دارد. آرزوی جونگیی این است که در هنر چینیسازی به یکی از بهترینهای چوسون تبدیل شود. او با همین رویا به کارگاه آموزش سفالگری «بون وون» میرود؛ جایی که چینیسازی به عنوان ترکیبی از هنر و علم دنبال میشود.
در همین زمان است که مواجهه و ارتباطی عاشقانه میان جونگیی و شاهزاده کوانگهی شکل میگیرد؛ عشقی که سرنوشت آن گره خورده با توطئههای پشتپردۀ سیاسی و نبردهای قدرت است.
این سریال بر اساس شخصیت واقعی یکی از برجستهترین چینیسازان تاریخ کره به اسم بائک پا سون ساخته شده است. سریال جونگیی علاوه بر کره در کشورهای ویتنام، سریلانکا و تایلند نیز پخش شد. در این سریال مون گئون یونگ در نقش جونگیی ظاهر شده و لی سانگ یون نیز نقش شاهزاده گوانگهی را ایفا کرده است.
3. فیلم «سایههای قصر»
فیلم «سایههای قصر» بدون شک تخیلیترین، متفاوتترین و رازآلودترین روایت را از رویدادهای قصر در دوران زندگی «بانو جانگ» (یکی از شخصیتهای اصلی سریال دونگی) ارائه کرده است.
ماجرای این فیلم بیشتر متمرکز بر زندگی و روابط پیچیدۀ بین بانوان قصر است. در آغاز داستان متوجه میشویم که امپراتور از ملکۀ خود صاحب فرزندی نشده تا وارث تاج و تخت باشد. اما در همین زمان یکی از صیغههای امپراتور یعنی بانو جانگ (هویبین) فرزند پسری به دنیا میآورد.
زمزمهها برای جانشینی این فرزند بالا میگیرد؛ این اتفاقی است که میتواند هویبین را از یک صیغۀ سلطنتی به مقام مادر ولیعهد ارتقا بدهد. اما یک شب جسد یکی از بانوان قصر که خدمتگزار هویبین بوده پیدا میشود.
از اینجا پای یک پزشک زن به نام چون ریونگ به ماجرا باز میشود. او بعد از معاینۀ جسد متوجه میشود که بانوی قصر به قتل رسیده و نکتۀ عجیب دیگر اینکه به نظر میرسد او قبلا فرزندی به دنیا آورده است؛ این در حالی است که بانوان خدمتگزار قصر همگی سوگند عدم ازدواج خوردهاند.
چون ریونگ برای کشف حقیقت ماجرا دست به کار میشود و در این مسیر به رازهایی تاریک از حوادث پشتپردۀ قصر پیمیبرد. اما فضای رازآلود فیلم فقط به دسیسهها و توطئههای پنهانی بانوان دربار محدود نمیشود؛ «سایههای قصر» از این مرحله پا را فراتر میگذارد و نوعی داستان ارواح را نیز وارد ماجرا میکند.
