هفت صبح، عادل جلیلی| پیرو نامه دکتر محمدجواد ظریف تحت عنوان «این جنگ با وجود تمام هولناکی خود، دری به سوی یک حل و فصل پایدار گشوده»، تندروها طبق سوابق گذشته حملات خود را آغاز کردند؛ حسین شریعتمداری نوشت: این یادداشت را چه کسی نوشته. خبرگزاری فارس نوشت؛ مقاله محمدجواد ظریف مانند همیشه! فضای کشور را دو قطبی کرد! یا مداح معروف و صاحب  آزادی مطلق، ضمن تهدید ظریف به او سه روز فرصت داد که عذرخواهی کند!

 

و همراهان مردمی این گروه خاص هم از هر تریبونی که گیرشان می‌آید به عناوین مختلف به ظریف توهین کرده و برای او خط و نشان می‌کشند. و عکس‌العمل این گروه سیاسی اقلیت در این شرایط خاص و ویژه نشان می‌دهد که آنها تصمیم ندارند از گذشته درس بگیرند و حداقل این رفتار مخرب  را تغییر دهند. آنها رویکرد تک صدایی را رها نمی‌کنند. به نحوی همین برخورد را با نامه رئیس‌جمهور به مردم آمریکا و یا بیانیه‌های روحانی رئیس‌جمهور سابق یا به روش تندتر به نامه رئیس دانشگاه تهران به وزیر علوم نشان دادند و یا می‌دهند. این الگوی رفتاری و عکس‌العمل‌ها از زوایای مختلف قابل بحث است و در این شرایط حساس صرفا می‌توان به آنها اشاره کرد.


اینجا از زوایای مختلف در ارتباط با عکس‌العمل این گروه یا این جناح فکری به نگرش سایر گرایش‌های فکری در شرایط فعلی می‌توان حداقل به صورت فشرده پرداخت؛ 

۱- در راستای حفظ وحدت ملی و جلوگیری از دو قطبی کردن جامعه، این گروه فکری عادت و انتظار دارد که صرفا نقطه نظرات آنها که عمده رسانه‌های ملی، رسمی و نیمه رسمی کشور را در اختیار دارند باید در جامعه انعکاس یابد و بقیه جناح‌های سیاسی، یا شخصیت‌های مستقل حداقل فرصت و فضاهای رسانه‌ای را که در اختیار دارند باید از این رویکرد رسانه رسمی کشور تبعیت کنند. در حالیکه جناح حاکم بر رسانه‌های رسمی کشور در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ شکسته خورده است، بنابراین نگرش سیاسی آنها نگرش اکثریت مردم و گروه‌های سیاسی را شامل نمی‌شود.


۲- اعلان رسمی راهبردها، سیاست‌ها و تصمیمات توسط شخصیت‌ها و نهادهای قانونی و حکمرانی کشور همچون مقام معظم رهبری، ریاست جمهوری، شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه اعلام می‌شود و همه هم موظف به پذیرش و تبعیت از آن هستند در حالیکه نقطه نظرات گروه‌ها و شخصیت‌های سیاسی ولو از رسانه‌های رسمی کشور صرفا اعلام نظر و دیدگاه آن گروه‌ها و شخصیت‌های مستقل سیاسی محسوب شده و در  همین حد شنیده می‌شود که می‌تواند در آگاهی دهی و تقویت همگرایی ملی بسیار موثر باشد و با این رویکرد می‌توان مرجعیت ملی و داخلی اطلاع‌رسانی و ساخت افکار عمومی را ساماندهی و مدیریت کرد تا اثر گذاری رسانه‌های بیگانه و وابسته به بیگانه در خارج از کشور را به حداقل رساند.


۳- شنیدن صداهای متنوع گروه‌ها و جناح‌های مختلف سیاسی، شخصیت‌های ملی و مستقل در داخل کشور نه تنها زمینه همگرایی ملی را فراهم کرده بلکه الگوهای رفتاری ملی را شکل داده و قابل مدیریت و کنترل است و از طرفی چند صدایی در کنار تصمیمات نهادهای رسمی و تصمیم گیر کشور یک نوع تاکتیک مدیریتی کشور در مقابل رقیبان و دشمنان خارجی به حساب آمده و می‌توان آنها را به اشتباه انداخت و الگوی رفتاری آنها را مدیریت کرد و بر آن تاثیر گذاشت.


۴-  طبیعی است در شرایط حساس فعلی، همه موظف به حمایت و پشتیبانی از تصمیمات و سیاست‌های نهاده‌های تصمیم‌گیر در میدان و دیپلماسی هستیم و در عین حال برای تقویت همگرایی ملی باید تنوع صداها را شنید و به آنها احترام گذاشت. این شنیدن زمینه اتحاد و همبستگی ملی حول پرچم را فراهم می‌کند. در این بزنگاه تاریخی برای ایران عزیز، مشارکت همگان ضروری است و زمینه مشارکت، شنیدن و پذیرش تنوع صداهاست.

 

*عادل جلیلی/‌ عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور