هر چند مذاکرات روز شنبه و بامداد یکشنبه، منتهی به توافق نشد ولی این، الزاماً به معنای شکست کامل گفت و گوها نیست. تعلیق و توقف مذاکرات، گاه می تواند بخشی از خود مذاکره باشد. واقعیت این است که هم آمریکا و هم ایران، هر کدام از زاویه نگاه و منافع خودشان به توافق نیاز دارند ولی در عین حال، می خواهند حداکثر امتیازات را بگیرند و در مقابل، حداقل ها را بدهند.
از این رو، "ممکن است" در روزهای آینده، واسطه ها بار دیگر نمایندگانی از ایران و آمریکا را دور هم جمع کنند تا مذاکرات ادامه یابد. نکته اصلی اما این است که درباره مسائل اختلافی (هسته ای،تنگه هرمز،جبهه مقاومت) ، طرفین سرسختی زیادی از خود نشان می دهند و این، کار را حتی در صورت مذاکره مجدد سخت تر می کند مگر این که با میانجیگری های احتمالی، راه های میانه و مرضی الطرفینی پیدا شود (که تا حالا نشده است).
در این لحظه، جنگ بسیار نزدیک تر از صلح است زیرا صرفا در "آتش بس موقت" هستیم و مذاکرات نیز نتیجه بخش نبوده است. ممکن است حتی زودتر از موعد ۱۴ روزه آتش بس، شاهد از سرگیری جنگ باشیم ولی در عین حال، همان طور که گفتیم، امکان از سرگیری گفت و گوها در سطحی دیگر - یا حتی مشابه - دور از ذهن نیست.
