دستها روی ماشه است و ناوهای جنگی آمریکا در خلیج فارس، آماده شلیک. اما آنسوی این آرایش نظامی، قربانیانی ایستادهاند که در هیچ محاسبه سیاسی جایی ندارند؛ زیستمندان خلیج فارس. اگر جنگی رخ دهد، نخستین موج مرگ نه فقط انسانها، که میلیونها آبزی این پهنه بسته را دربر میگیرد.
تحقیقات روزنامه هفت صبح نشان می دهد هر شلیک، هر انفجار و هر تحرک نظامی میتواند اکوسیستم خلیج فارس را به نقطه فروپاشی برساند. ورود مواد نفتی، فلزات سنگین و پساب شناورها، صدای انفجار و امواج سونار، مسیر مهاجرت پستانداران دریایی را بر هم میزند و دلفینها و نهنگها را سرگردان میکند. خلیج فارس دریایی است که تنها هر چهار سال یکبار آبش تعویض میشود و توان خودپالایی محدودی دارد؛ اکوسیستمی که همین حالا هم زیر فشار آلودگی نفتی و بهرهبرداریهای مخرب نفس میکشد.
نشانهها واضح است؛ صدفهای مرواریدساز که زمانی فیلتر طبیعی آب بودند، تقریباً از بین رفتهاند. آبزیان خلیج فارس در مرز تحمل شوری و دما زندگی میکنند و ورود هر استرس جدید، میتواند مرگ جمعی را رقم بزند. جنگ، اگر آغاز شود، فقط شهرها را هدف نمیگیرد؛ قلب آبی منطقه را نشانه میرود. ناوها شاید آماده شلیک باشند، اما آبزیان، آماده مرگاند.