ماجرای مرگ اسکندر مقدونی را یکی از داستانهای افسانهای تاریخ میدانند. مورخان تاکنون دلایل زیادی را برشمردهاند؛ چیزهایی از قبیل عفونت، مصرف بیشازحد الکل و قتل… اما مطالعه جدید از اختلالی به نام Guillain-Barré Syndrome نام میبرند و البته رازی که به تازگی کشف شده است. یک جواب درست و حسابی برای افسانهای که میگوید بدن او به مدت شش روز پس از مرگ تجزیه نشد تا مردم آن زمان خیال کنند اسکندر خداست!
سندرم گیلن باره(گی-ین باره) نوعی نوروپاتی محیطی است که باعث نارسایی عصبی-عضلانی حاد میشود.
دکتر «کاترین هال» استاد دانشکده پزشکی داندین در نیوریلند در مقاله منتشرشده خود در The Ancient History Bulletin مینویسد: تئوریهای قبلی درباره مرگ اسکندر در ۳۲۳ قبل از میلاد رضایتبخش نبوده و کل واقعه را توضیح ندادهاند و من میخواستم تاریخنگاری در این مورد را بازنویسی کنم تا ثابت کنم مرگ واقعی ۶ روز بعد رخداده است.گفته میشود مرد ۳۲ ساله تب میکند و همراه با درد شکم، دچار فلج جلورونده، متقارن و صعودی شده و البته تا زمان مرگ مشاعر سالمی هم داشته است.
تنهاپنج گزارش مشکلدار از مرگ او در سال ۳۲۳ قبل از میلاد تاکنون باقیمانده که هیچکدام دستاول نبوده و به نقل از شاهد عینی نیست.دریکی آمده که او در کما مرد بدون اینکه برای خود جانشینی تعیین کند.
اما واقعیت این است که جسد اسکندر تا ۶ روز تجزیه نشد و مردم فکر کردند او خدا است!
به گفته دکتر هال، او جواب مرگش را پیداکرده و اینکه چرا ۶ روز بعد هم بدنش زنده بوده است، چراکه به سندرم GBS مبتلا شده بود، همانطوری که مورخان نوشتهاند او به تب دچار شده و فلج میشود و سپس کاهش تقاضای اکسیژن باعث کاهش تنفس در بدن میشود. تنظیم دمای بدن اسکندر دچار اختلال شده و به همین دلیل سالم ماندن شش روزه جسد را مردم بهحساب معجزه گذاشتند.
