گروه بازار| اتاق اصناف در نامهای که همین چند روز پیش خطاب به وزارت ارتباطات نوشته از ۲۰۰هزار گوشی موبایل اسم میبرد که به گواهی سایت رجیستری همراه با مسافران بازگشته از آنسوی آبها، وارد کشور شدهاند. بیایید فکر بد نکنیم و فرض را بر این بگیریم که تمام مراحل در مورد همه آنها کاملا قانونی انجام شده باشد. این یعنی ۲۰۰هزار مسافر باید هرکدام یک عدد گوشی موبایل از خارج خریده باشند و به محض رسیدن به فرودگاه طبق قانون اظهارنامهای هم تسلیم گمرک کردهاند تا پس از پشت سر گذاشتن مراحل قانونی و پرداخت عوارض، مجوز فعالسازی آن را دریافت کنند. ۲۰۰هزار نفر آنقدر عدد بزرگی است که به تنهایی میتواند ماجرا را مشکوک نشان دهد. با این حال حتی اگر همچنان نگاه خوشبینانه خودمان را به موضوع حفظ کنیم، تنها کافی است بدانیم در همین حولوحوش بازارهای موبایل، میزبان تعداد قابل توجهی از مدلهای جدید و پرمخاطب هستند که فروشندهها آنها را با قیمت پایینتر از معمول و به عنوان گارانتی اینترنشنال به مشتریها پیشنهاد میدهند. قضیه برایتان جالب شد؟ ظاهرا با نوع جدیدی از شیطنت روبهرو هستیم که هنوز صدایش بیرون نیامده.
**
موبایل مسافری درست مثل ارز مسافری
بگذارید بحران عجیب بازار موبایل را یکبار روی دور تند مرور کنیم. ماجرا از تجمع اعتراضی فروشندگان یکی دو پاساژ بزرگ و مشهور موبایل شروع شد. آنها که همزمان با نوسانات قیمت ارز از سوی مردم با اتهام گرانفروشی روبهرو بودند، دست پیش گرفتند، کرکره مغازههایشان را پایین کشیدند و تجمع اعتراضی برگزار کردند. کار به جایی رسید که محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات در جمعشان حاضر شد و قولداد ماجرا را بررسی کند. اینجا بود که گند کار درآمد. بررسیها نشانداد سرشاخههای ورود موبایل به کشور که به لطف سامانه رجیستری برای خودشان برو بیایی پیدا کرده بودند، از همان فروردین ماه ارز دولتی چهار هزار و ۲۰۰تومان میگرفتهاند اما موبایلهایشان را با نرخ دلار بازار آزاد قیمتگذاری میکردند. هنوز از شوک این شقاوت بیرون نیامده بودیم که ابعاد دیگری از تخلف در این حوزه به بیرون درز کرد. گفته میشود با وجود سختگیریهایی که قرار بود در بخش واردات گوشیهای مسافری انجام شود، افرادی توانستهاند
حجم زیادی گوشی به کشور بیاورند و با استفاده از معافیتهای گمرکی پولی هنگفت به جیب بزنند. انگار بعضیها بو میکشند و هرجا کلمه «مسافری» پیدا کنند، مرتکب یک تخلف جدید میشوند. درست مثل ارز مسافری!
سامانه رجیستری شرطوشروط سفت و سختی برای وارد کردن موبایل به شیوه مسافری اعلام کرده بود. طبق این مقررات هر مسافر مجاز بود تنها یک عدد گوشی موبایل همراه خودش به کشور بیاورد و قبل از خارج شدن از فرودگاه با تسلیم اظهارنامهای به واحد گمرک ورود آن را اعلام کند.
در ادامه قرار بود رقم عوارض گمرکی به او اعلام شود و این وسط حدود ۸۰دلار هم معافیت مالیاتی برایش در نظر بگیرند. سامانه عزیز رجیستری برای اینکه نشاندهد با کسی شوخی ندارد، مهلت تعیین شده برای تکمیل این فرآیند را ۳۰روز اعلام کرده بود و اگر کسی مرحلهای طبق دستورالعمل پیش نمیرفت، خودش مسئول خسارت به وجود آمده به حساب میآمد. حالا یا تقصیر آن معافیت ۸۰دلاری است یا ضعف سامانههای رجیستری. به هر حال ظرف مدتی کوتاه عدهای توانستند تعداد قابل توجهی گوشی موبایل را از راه مسافری به کشور بیاورند. در بعضی روایتها تعداد این گوشیها ۳۰۰هزار دستگاه هم اعلام شده.
در حالت عادی نباید بد به دلمان راه میدادیم اما وقتی موبایلهای زیادی با عنوان «گارانتی اینترنشنال» در بازار ظاهر شدند همه حتم پیدا کردیم که دوباره کاسهای زیر نیمکاسه است. قانون میگوید واردکنندههای رسمی باید موبایلهایشان را با یک گارانتی داخلی بفروشند.
گوشیهای مشکوک جدید اما کارت گارانتی ندارد و فروشندهها اسم اینترنشنال را رویشان گذاشتهاند. در عوض این نقص، گوشی قیمت کمتری دارد و بیشتر باب طبع مشتری است. پس چطور آنها را از سد رجیستری میگذرانند؟ این یکی را باور نمیکنید. فروشندهها صاف توی چشم مشتری نگاه میکنند و میگویند اگر پاسپورت و گذرنامه داشته باشد که نشان میدهد همین تازگیها یک سفر خارج از کشور داشتهاند، میتوانند این یکی مشکل را هم در چشم برهمزدنی حل کنند.
