به گزارش هفت صبح با اضافه شدن شرایط جوی نامساعد و هدایت نه‌چندان دقیق هواپیماها و قایق‌ها، کارل کروزلنیکی معتقد است هیچ دلیلی برای باور به پدیده‌ای به نام مثلث برمودا وجود ندارد.

کافی است یکی از بیش از ۵۰ کشتی یا ۲۰ هواپیمایی را که طی یک قرن گذشته در مثلث برمودا ناپدید شده‌اند انتخاب کنید. هر یک از آن‌ها داستانی بدون پایان دارند؛ موضوعی که به انبوهی از نظریه‌های توطئه درباره ناپدید شدن‌ها در منطقه‌ای که به‌طور تقریبی میان فلوریدا، برمودا و آنتیل بزرگ قرار دارد، دامن زده است.

کارل کروزلنیکی، دانشمند استرالیایی، اعتقادی به شهرت ماورایی مثلث برمودا ندارد. سلزمان NOAA ایالات متحده نیز چنین باوری ندارد. هر دو سال‌هاست تأکید می‌کنند که اساساً معمایی به نام مثلث برمودا وجود ندارد. از نگاه آن‌ها، از دست رفتن و ناپدید شدن کشتی‌ها و هواپیماها صرفاً نتیجه قوانین احتمالات است.

NOAA در سال ۲۰۱۰ نوشت: «هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ناپدید شدن‌های مرموز در مثلث برمودا با بسامدی بیشتر از هر منطقه بزرگ و پرتردد دیگری از اقیانوس رخ می‌دهد.»

از سال ۲۰۱۷، کروزلنیکی نیز همین دیدگاه را تکرار کرده است. او به The Independent گفته است که حجم بالای تردد در این منطقه که ناوبری در آن نیز آسان نیست، نشان می‌دهد تعداد کشتی‌ها و هواپیماهایی که در مثلث برمودا ناپدید می‌شوند، از نظر درصدی با سایر نقاط جهان تفاوتی ندارد. او می‌گوید گارد ساحلی ایالات متحده نیز از این نظر حمایت می‌کنند.

به گفته NOAA، عوامل محیطی می‌توانند اکثر موارد ناپدید شدن در مثلث برمودا را توضیح دهند. این نهاد به تغییرات شدید و ناگهانی آب‌وهوایی در جریان گلف استریم اشاره می‌کند، همچنین به تعداد زیاد جزایر در دریای کارائیب که ناوبری را پیچیده می‌کنند، و شواهدی که نشان می‌دهد در برخی شرایط ممکن است قطب‌نمای مغناطیسی در این منطقه به جای شمال مغناطیسی، شمال حقیقی را نشان دهد و موجب سردرگمی در مسیریابی شود.

NOAA اعلام کرده است: «نیروی دریایی ایالات متحده و گارد ساحلی ایالات متحده معتقدند هیچ توضیح فراطبیعی برای سوانح دریایی وجود ندارد. تجربه آن‌ها نشان می‌دهد که ترکیب نیروهای طبیعت و خطاپذیری انسان حتی از غیرقابل‌باورترین داستان‌های علمی‌تخیلی نیز پیشی می‌گیرد.»

کروزلنیکی با بیان همین دیدگاه‌ها درباره مثلث برمودا توجه عمومی را جلب کرده است. حتی با وجود برخی ناپدید شدن‌های پرسروصدا، مانند پرواز ۱۹؛ گروهی متشکل از ۵ بمب‌افکن اژدرافکن TBM Avenger متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده که در سال ۱۹۴۵ از بین رفتند، کروزلنیکی یادآور می‌شود که در هر مورد، درجه‌ای از شرایط جوی نامناسب یا احتمال خطای انسانی، یا هر دو، عامل اصلی بوده است.

با این حال، فرهنگ عامه همچنان به نظریه‌های توطئه درباره مثلث برمودا چنگ زده است. ایده‌هایی مانند هیولاهای دریایی، موجودات فضایی و حتی فرو رفتن کامل آتلانتیس در کف اقیانوس، خوراک مناسبی برای کتاب‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها فراهم می‌کنند. بی‌تردید این روایت‌ها هیجان‌انگیزتر از توضیحاتی مانند آب‌وهوای نامساعد و احتمالات ریاضی به نظر می‌رسند، حتی اگر داستان به‌ظاهر خسته‌کننده علمی منطقی‌تر و مستدل‌تر باشد.