به گزارش هفت صبح، جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران تغییر چهره داده است. بمباران زیرساختهای بندر انزلی در شمال کشور، این پرسش را ایجاد میکند که چرا نقطهای که هیچ تهدیدی برای رژیم صهیونیستی و آمریکا ندارد، هدف قرار گرفته است؟ به نظر دشمن به دنبال اختلال در اقتصاد ایران و نابودی توانایی کشور برای ایستادگی پس از جنگ است.
بندر انزلی در دریای خزر، دورترین نقطه از مرزهای رژیم صهیونیستی قرار دارد. این بندر نه تنها تهدیدی برای امنیت اسرائیل یا آمریکا محسوب نمیشود، بلکه در منطقهای واقع شده که از نظر نظامی کاملاً امن و دور از درگیریهای مستقیم است. اما دقیقاً به همین دلیل، هدف قرار گرفتن آن معنای دیگری دارد. بندر انزلی یکی از مهمترین بنادر شمالی ایران و دروازه ورود کالا از کشورهای حاشیه خزر و مسیر کریدور شمال-جنوب است. این بندر نقش حیاتی در تأمین کالاهای اساسی، مواد اولیه صنعتی و محصولات وارداتی برای استانهای شمالی و حتی مرکزی کشور ایفا میکند.
دشمن به دنبال اختلال جدی در زنجیره تأمین کالا
بمباران زیرساختهای این بندر، اختلال جدی در زنجیره تأمین کالا ایجاد خواهد کرد. با توجه به اینکه بنادر جنوبی کشور به دلیل بسته شدن تنگه هرمز و حملات به خلیج فارس عملاً از مدار خارج شدهاند، بندر انزلی میتوانست به عنوان یک مسیر جایگزین برای واردات کالا عمل کند. هدف قرار گرفتن این بندر، عملاً آخرین روزنه امید برای واردات کالا از مسیرهای امن را هم میبندد.
بندر انزلی اولین هدف از این نوع نیست. پیش از این، تأسیسات نفتی و گازی در جنوب، نیروگاهها و برخی صنایع بزرگ هدف قرار گرفته بودند. اما حمله به شمال کشور نشان میدهد که دشمن میخواهد ایران را در همه جبههها تحت فشار قرار دهد. آنها میخواهند ایران نه تنها در جنوب، که در شمال، شرق و غرب نیز هیچ زیرساخت فعالی نداشته باشد.
این حملات یک هدف مشخص را دنبال میکند؛ فلج کردن اقتصاد ایران. دشمن میخواهد ایران در فردای جنگ توان ایستادن نداشته باشد. آنها به خوبی میدانند که اگر زیرساختهای اقتصادی کشور نابود شود، بازسازی و احیای آن سالها زمان و هزینههای هنگفتی خواهد برد. اختلال در ورود کالا از طریق بنادر شمالی، به معنای کمبود مواد اولیه برای صنایع، افزایش قیمت کالاهای اساسی و فشار بیشتر بر معیشت مردم است. دشمن میخواهد ایران حتی در دریای خزر که سالها امن بوده، امنیت اقتصادی نداشته باشد و نتواند از این مسیر برای تجارت استفاده کند.
بندر انزلی سالانه میلیونها تن کالا را تخلیه و بارگیری میکند. بخش قابل توجهی از غلات، روغن، چوب و مواد اولیه صنعتی مورد نیاز کشور از این بندر وارد میشود. با بمباران زیرساختهای این بندر، واردات این کالاها با اختلال جدی مواجه خواهد شد. کشورهای حاشیه خزر که از مسیرهای تجاری ایران استفاده میکنند نیز تحت تأثیر این حملات قرار خواهند گرفت و این میتواند روابط تجاری ایران با همسایگان شمالی را تضعیف کند.
هرگونه اختلال در واردات میتواند فاجعهبار باشد. دشمن دقیقاً همین هدف را دنبال میکند؛ ایجاد نارضایتی عمومی از طریق فشار اقتصادی. آنها میخواهند مردم را در مقابل حاکمیت قرار دهند و از این طریق به اهداف خود برسند.
چرا دشمن اقتصاد ایران را هدف گرفته است؟
جنگهای مدرن دیگر فقط در میدانهای نبرد تعیین نمیشوند. امروز، اقتصاد میدان اصلی نبرد است. کشوری که بتواند اقتصاد خود را سرپا نگه دارد، در جنگ پیروز میشود. دشمن با هدف قرار دادن زیرساختهای اقتصادی ایران، میخواهد این میدان را از آن خود کند. دشمن میداند که ایران با داشتن زیرساختهای اقتصادی قوی، میتواند در برابر فشارها مقاومت کند و به سرعت خود را بازسازی نماید. به همین دلیل، آنها میخواهند ایران را در شرایطی قرار دهند که پس از جنگ نتواند روی پای خود بایستد و سالها برای بازسازی تلاش کند.
بمباران بندر انزلی نشانه تغییر استراتژی دشمن از اهداف نظامی به اهداف اقتصادی است. دشمن میخواهد ایران را در همه جبههها تحت فشار قرار دهد و توانایی اقتصادی کشور را برای سالها نابود کند. هدف قرار دادن زیرساختهای اقتصادی، به معنای هدف قرار دادن معیشت مردم و آینده کشور است. دشمن میخواهد ایران در فردای جنگ نتواند نفس بکشد و سالها درگیر بازسازی باشد.
در چنین شرایطی، حفظ و بازسازی سریع زیرساختهای اقتصادی و ایجاد مسیرهای جایگزین برای واردات کالا، یک ضرورت حیاتی است. ایران باید با اتکا به توان داخلی و همکاری با همسایگان، خلأ ایجاد شده را پر کند و اجازه ندهد دشمن به هدف خود یعنی فلج کردن اقتصاد کشور دست یابد.
