عصر ایران نوشت: در سال 1389، روزنامه کیهان در صفحه اول خود میزان مشارکت مردم در راهپیمایی 22 بهمن را "50 میلیون نفر" اعلام کرد. دیروز نیز خبرگزاری فارس، نوشت امسال بیش از "20 میلیون نفر" در راهیپمایی 22 بهمن شرکت کردند. بعد همین امسال، همان کیهانی که 12 سال قبل تعداد شرکت کنندگان را 50 میلیون نفر اعلام کرده بود، نوشته که دیروز رکورد شرکت کنندگان شکسته شد و پرشمارترین راهپیمایی 22 بهمن رقم خورد!
وقتی می گوییم عددسازی نه تنها به درد جمهوری اسلامی نمی خورد بلکه می تواند مایه وهن نیز باشد، همین است. چطور می شود در سال 1389، تعداد شرکت کنندگان 50 میلیون باشد و در سال 1401 به 20 میلیون نفر برسد و رکورد بالاترین مشارکت را بشکند. اگر واقعاً در سال 1389 ، تعداد مشارکت کننده 50 میلیون بوده و الان با 30 میلیون نفر ریزش به کمتر از نصف کاهش یافته که باید مسؤولان فکری اساسی تر کنند، اگر هم عددسازی های کیهانی کیهان است، که هیچ! درست مانند کسانی که با چند ده هزار نفری خواندن حضور مردم، عددبافی می کنند که آن هم هیچ!
جلد کیهان 23 بهمن 1389
کیهان 23 بهمن 1401
عدد محترم است و محترم تر از آن، حضور مردم. با غیر محترم کردن عددها، مردم را نامحترم نکنید چه درباره همسوها و چه در خصوص غیرهمسوها. و نکته پایانی این که حضور واقعاً میلیونی مردم در راهپیمایی 22 بهمن نباید باعث دو اشتباه عمده شود:
1 - این حضور به معنای تایید عملکرد مسوولان نیست. از فرد به فرد مشارکت کنندگان دیروز سوال می شد، همه شان گلایه و انتقاد داشتند و دارند.
2 - آنان که آمدند، نه برای ساندیس و پاداش و دوربین و … که برای حراست از اصل نظام آمدند. آمدن این بخش از مردم ایران، نباید نیامدن بخش دیگر مردم را که انتقادات جدی تری دارند مکتوم بگذارد. باید صدای همه مردم را شنید، حتی کسانی که به تعبیر رهبر انقلاب، جمهوری اسلامی را هم قبول ندارند ولی ایران را دوست می دارند.
