یک جامعهشناس با تحلیل پیامدهای اجتماعی «فقر» در بین خانوارها، «فقر مسکن» را یکی از ستونهای اصلی افزایش گروههای فقیر معرفی کرد. سعید معیدفر، در پنل نوبت دوم همایش چشمانداز ساختمان از تغییر شکل اقتصادی هرم جمعیتی (درآمدی) از حالت «کوزه» به «سرو بزرگ قاعده» خبر داد. این موضوع باعث مهاجرت دهکمتوسط به حاشیهشهرها شده است.
خانه تنها محلی برای خوابیدن و سقفی بالای سر نیست، خانه اولین محلی است که در آن انسانها شکل میگیرند و در ارتباط با همسایگان و محله خود، شهروند و جامعه را میسازند. امنیت، کرامت انسانی، ثبات خانوادگی، امکان برنامهریزی برای آینده و حتی احساس تعلق به جامعه موضوعاتی درهمتنیده با مسکن هستند، بنابراین تورم و گرانی و کوچ اجباری شهروندان از محلاتی که برای سالها در آن ساکن بودهاند به حاشیه شهرها، تعارضات اجتماعی گستردهای را میتواند رقم بزند، بنابراین نمیتوان بهسادگی از کنار موضوعاتی چون گرانی مسکن و کوچ اجباری شهروندان از شهرهای محل سکونت خود به مناطق ارزانتر و شهرهای حاشیهای گذشت.
این وضعیت علاوهبر چالشهای مستقیمی که برای شهروندان درگیر بههمراه دارد میتواند تبعات اجتماعی را نیز ایجاد کند. «آزادی»، «دموکراسی» و دستیابی به «توسعه» زمانی آرمان قشر متوسط در ایران بود، اما با کاهش رشد اقتصادی و تضعیف اقتصاد، بخش عمدهای از جامعه درگیر تامین معیشت، امنیت و حداقلها شدند و در حالحاضر طبقه متوسطی که سالها لیدری جامعه در اصلاحات سیاسی و اجتماعی را برعهده داشت به گروهی تبدیل شده که بخشی از آنها، «تماشاچی زوال آرمانهایش» است و گروهی دیگر دست به «اعتراض» میزند.
