به گزارش هفت صبح این نویسنده پیشکسوت کودکان و نوجوانان در یادداشتی برای این روزهای جنگی نوشته است: «به نام خدایی که گل و خنده و خانه را آفرید…
من اهل رهنمود دادن نیستم، اما چه کنم حال همهمان خوب نیست و باید داشتههایمان را در سبد اخلاص بگذاریم و با هم تقسیم کنیم. حال ما از آن همه سوءمدیریت و اوضاع بسیار کمرشکن اقتصادی بد بود، حالا دیگر… چه بگویم.
در هر صورت آمریکا و اسرائیل به همه ابعاد هستی ما تجاوز کردهاند و میخواهند نقشه جغرافیایی و فکری و آرمانیمان را تغییر بدهند. ما چارهای جز ایستادگی و نبرد نداریم و برای اینکه تسلیم نشویم، نیاز به تابآوری داریم.
بچههای ما درد را مثل ما درنمییابند، اما ترسناکی صدای انفجار و… را از رفتار و چهره و واکنشهای ما حس میکنند. برای اینکه توان تابآوری ما و بچههایمان حماسه مقاومت را تقویت کند، خواهش میکنم:
در هر فرصتی با بچهها بازی کنید. اسم فامیل، یهقل دوقل، قایمباشک و…
بسیار و بسیار همدیگر را و بیشتر از بسیار بچههایتان را در آغوش بگیرید و با آنها حرف بزنید.
برای بچههایتان کتاب بخوانید. برایشان قصههای خندهدار و امیدبخش تعریف کنید.
در فرآیند قصهگویی و نوازش بچهها و خنده با آنها رازی است که حتما آمریکا و اسرائیل را به زانو درخواهد آورد.
تندرست بمانید...»
