صنعت گردشگری ایران اکنون در وضعیت «نه جنگ و نه صلح» قرار دارد. آمارهای انوشیروان محسنی بندپی معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی نشان می‌دهد که سفرهای نوروزی با افت ۱۸ درصدی روبرو شده و ماهیت آن‌ها از تفریح به جابه‌جایی برای رسیدن به مناطق امن تغییر کرده است. در این میان، میراث فرهنگی با خسارت ۷.۵ همتی و بخش خصوصی با زیانی معادل ۱.۳ همت، روزهای سختی را می‌گذرانند.
حبیبه نیک‌نسب، کارشناس گردشگری در گفتگو با ما تاکید می‌کند که به دلیل تورم افسارگسیخته و بلیت‌های گران‌قیمت، سفر از سبد طبقه متوسط حذف شده است. او می‌گوید: «وقتی دولت به جای حمایت، تخفیف بازنشستگان را حذف می‌کند و مدارس را به جای معلمان با قیمت آزاد به دیگران اجاره می‌دهد، گردشگری به یک حسرت تبدیل می‌شود.» نیک‌نسب معتقد است اکنون برنده بازی اقامتگاه‌های بوم‌گردی و روستایی هستند که امنیت و قیمت مناسب‌تری دارند.
در مقابل، دولت با جهش بودجه حمایتی از ۵ به ۴۵ همت، به دنبال جلوگیری از فروپاشی این صنعت است. صالحی‌امیری، وزیر میراث فرهنگی، از برنامه‌های ویژه پساجنگ برای جذب ۱۵ میلیون توریست خارجی خبر می‌دهد. استراتژی فعلی بر توسعه اشتغال روستایی و گردشگری محله‌ای استوار است تا تاب‌آوری صنعت بالا برود. اگرچه امروز گردشگری مثل یک شیشه شکسته است، اما با تزریق درست اعتبارات و بازگشت ثبات، این صنعت اولین بخشی خواهد بود که دوباره در اقتصاد ایران شکوفا می‌شود.