هفت صبح| در روزهایی که بدخواهان این مرز و بوم تصور می‌کردند مردم ایران زیر بار فشارهای جنگ ترکیبی و تهدیدهای بی‌پایان، پشت به میدان می‌کنند، اتفاقی افتاد که تمام محاسبات جهانی را به هم ریخت. پویشی به نام «جان‌فدا برای ایران» راه افتاد که فراتر از یک ثبت‌نام ساده، به یک جریان بزرگ ملی برای اثبات هویت و غیرت ایرانی تبدیل شد.

 

در همین راستا ساسان زارع، سخنگوی این پویش، در آخرین اظهارنظر در این زمینه اعلام کرد که تاکنون چیزی حدود 31 میلیون و 300 هزار نفر در این پویش ثبت نام کرده‌اند. پتانسیل بی‌بدیلی که حالا دولت می‌خواهد از آن برای مدیریت انرژی هم استفاده کند. این گزارش روایتی است از ملتی که ثابت کرد در حساس‌ترین لحظه تاریخ، دوباره «مبعوث» شده است.

 

از رودخانه‌های کوچک تا اقیانوس جان‌فداها


همه چیز از روزهای نخست جنگ شروع شد. در همان روزها، جوشش‌های خودجوش و کوچکی در گوشه و کنار جامعه شکل گرفت؛ مردمی که هر کدام می‌خواستند سهمی در دفاع از کشور داشته باشند. اما یک اتاق فکر هوشمند متوجه شد که این پتانسیل عظیم نباید پراکنده بماند. پس همگی زیر یک علم واحد باعنوان شورای هماهنگی فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی جمع شدند و نام «جان‌فدا» را برگزیدند. زارع می‌گوید این نام تصادفی نیست؛ بلکه تفسیری از کلام امام شهید است که فرمود ملت ایران درس‌های شیعی را خوب بلدند و وقت حادثه، مبعوث می‌شوند. امروز آن نوجوان 12 ساله و آن پیرمرد 60 ساله که کد ملی‌شان را ثبت کرده‌اند، همان برگزیدگانِ میدان هستند.

 

  آماری که پدافندهای دشمن را از کار انداخت


شاید بپرسید تاثیر این پویش چقدر است؟ سخنگوی پویش جان‌فدا با قاطعیت می‌گوید: «تاثیر این حضور میلیونی از موشک و پهپاد بیشتر است» چرا؟ چون موشک شاید رهگیری شود، اما اراده ۳۱ میلیون انسان که بیش از ۵۰ درصد واجدین شرایط کشور را شامل می‌شوند، هیچ پدافندی ندارد. وقتی مراکز افکارسنجی با ثبت‌نام کنندگان تماس گرفتند، با یک پدیده عجیب روبه‌رو شدند؛ در حالی که در حالت عادی نرخ پاسخگویی به نظرسنجی‌ها زیر ۶۰ درصد است، اینجا بیش از ۹۰ درصد مردم با اشتیاق جواب دادند و پای امضای خود ایستادند. این یعنی «جان‌فدا» فقط یک کلیک ساده نبوده، یک تعهد قلبی است.

 

  از دندان‌پزشک تا کارگر ساده


یکی از قشنگ‌ترین بخش‌های این پویش، تنوع آدم‌هایی است که آمده‌اند. اینجا فقط صحبت از اسلحه به دست گرفتن نیست. آمارها نشان می‌دهد ۵۰ درصد شرکت‌کنندگان تحصیلات دانشگاهی دارند. ۲۰ درصد کارمند دولت، ۲۰ درصد خوداشتغال و ۲۰ درصد خانه‌دار هستند. وقتی از آن‌ها پرسیدند چه کاری از دستتان برمی‌آید، پاسخ‌ها خیره‌کننده بود.

 

۴۰ درصد اعلام کردند برای اقدامات نظامی و امنیتی آماده‌اند، اما ۲۰ درصد دیگر سراغ کارهای خدماتی و امدادی رفتند. در همین تهران، گروه‌های جهادی روایت می‌کنند که چهارهزار نفر برای بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده از جنگ ثبت‌نام کرده‌اند. در میان این‌ها از نقاش و بنا هست تا پزشک و روان‌شناسی که شب‌ها در میادین شهر مشاوره می‌دهد. حتی معلمی پلاکارد به دست گرفته که «من حاضرم در این روزهای مجازی، به دانش‌آموزان درس حضوری بدهم.»

 

عبور از خاکریز جنگ به سنگر مدیریت انرژی


اما نکته بسیار کلیدی و جذابی که در این نشست مطرح شد، فراتر رفتن این پویش از مباحث نظامی محض است. وقتی صحبت از ظرفیت ۳۱ میلیونی به میان آمد، این سوال مطرح شد که آیا می‌توان از این پتانسیل عظیم برای حل بحران‌های داخلی مثل «مدیریت مصرف انرژی» هم استفاده کرد؟ ساسان زارع در پاسخ به این موضوع تایید کرد که این ایده در حال بررسی است.

 

او اشاره کرد که حتی در دفتر رئیس‌جمهور، مسعود پزشکیان، هم صحبت‌هایی در این زمینه شده است. ایده اصلی این است که ملتِ «جان‌فدا» همان‌طور که برای دفاع از مرزها آماده‌اند، در سنگر مصرف درست برق و گاز هم پیش‌قدم شوند. زارع گفت که اگر این طرح از مرحله بررسی بگذرد، پویش جان‌فدا می‌تواند به یک شبکه عظیم نظارت و مدیریت مردمی تبدیل شود که در آن خودِ مردم، پرچمدار اصلاح الگوی مصرف می‌شوند. این یعنی «جان‌فدایی» فقط در میدان جنگ نیست؛ بلکه صرفه‌جویی در قطره‌ای آب یا کیلوواتی برق برای سربلندی کشور هم، بخشی از همین غیرت ملی است.

 

پرچمداریِ دختران و بانوان در خط مقدم


یک نکته بسیار مهم در آمارهای زارع، حضور خیره‌کننده بانوان بود. با اینکه شاید در نگاه اول تصور شود جنگ مردانه است، اما ۳۵ درصد از کلِ ثبت‌نام کنندگان را بانوان و دختران تشکیل می‌دهند. نیمی از این بانوان تحصیلات عالیه دارند و نشان دادند که در نقش‌آفرینی اجتماعی، پیشتازتر از همه‌اند. این حضور، باطل‌السحر تمام دسیسه‌هایی بود که می‌خواستند تصویری دروغین از زن ایرانی به جهان مخابره کنند. زن ایرانی امروز، هم در خانه ستون خانواده است و هم در جامعه، جان‌فدای خاکش.

 

  ۹۸ درصد آمادگی برای وقفِ زمان


وقتی از مردم پرسیده شد چقدر می‌توانید وقت بگذارید، ۹۸ درصد گفتند کاملاً آماده‌ایم! ۶۴ درصد اعلام کردند که حاضرند بیش از ۱۰ ساعت در هفته برای حل مشکلات کشور و فعالیت‌های جهادی وقت بگذارند. این در دنیای امروز که زمان طلاست، یعنی یک ایثارگری بزرگ. جالب‌تر اینکه ۶۰ درصد این افراد، پیش از این سابقه هیچ فعالیت داوطلبانه‌ای نداشتند؛ یعنی پویش جان‌فدا توانسته است لایه‌های جدیدی از جامعه را به حرکت درآورد که تا پیش از این دیده نمی‌شدند.

 

پاسخ به حواشی و شیطنت‌های مجازی


سخنگوی پویش در بخشی از صحبت‌هایش به جنجال‌هایی که برخی در فضای مجازی راه انداخته بودند هم پاسخ داد. او توضیح داد که سیستم‌های فنی پویش هر ۲۴ ساعت یکبار داده‌ها را تطبیق داده و کدهای ملی و شماره‌های تکراری را حذف می‌کنند. او گفت اشتباه برخی در این بود که تعداد کامنت‌ها را با تعداد ثبت‌نام‌ها مقایسه می‌کردند، در حالی که ما نزدیک به ۷ میلیون پیام دریافتی داشتیم که ۴ میلیون آن تایید شده و این‌ها فقط بخشی از کلِ ۳۱ میلیون نفری هستند که به پویش پیوسته‌اند.

 

جان‌هایی که از دور برای وطن می‌تپد


مرزها نتوانستند جلوی این عشق را بگیرند. بیش از ۲۰ هزار ایرانی از خارج از کشور در این پویش ثبت‌نام کرده‌اند. این افراد از طریق سازمان فرهنگ و ارتباطات و وزارت امور خارجه شناسایی و ثبت شده‌اند تا ثابت شود ایرانی، هر کجای دنیا که باشد، وقتی بوی خطر برای وطنش استشمام کند، دلش در تهران و شیراز و تبریز می‌تپد. این حضور فرامرزی، پیامی روشن به جهانیان داشت که هویت ملی ایرانی، جغرافیا نمی‌شناسد.

 

مردم، ستون سنگی امنیت ملی


ساسان زارع در پایان نشست با افتخار اعلام کرد که این پویش در دنیا بی‌نظیر است. درگیری بیش از ۵۰ درصد جمعیت واجد شرایط در یک حرکت ملی، رکوردی است که هیچ کشوری به آن نرسیده است. این ۳۱ میلیون نفر ثابت کردند که مردم، ستون اصلی امنیت ملی هستند. امروز ایران نه فقط با موشک‌های دوربرد، بلکه با اراده‌های استوار، تخصص‌های داوطلبانه و حتی آمادگی برای مدیریتِ بحران‌های داخلی مثل انرژی، سدی نفوذناپذیر ساخته است. پویش «جان‌فدا» نشان داد که اگر دشمن فریب آمارهای دروغین رسانه‌هایش را خورده، بهتر است سری به واقعیت‌های کف خیابان بزند؛ جایی که ملت، فراتر از هر سلیقه و نگاهی، زیر پرچم ایران برای فداکاری صف بسته‌اند. این رستاخیزِ اراده‌ها، تضمین قطعی پیروزی در هر جنگی است؛ چه سخت و چه ترکیبی.