گفتگوی خواندنی با سولماز حسینی «تارای» سریال شغال
سولماز حسینی از لایههای روانی نقش تارا در سریال شغال و اشتباهات عاطفیای میگوید که بسیاری از زنان تجربه کردهاند نقش تارا نماینده طیف گستردهای از تجربههای زنانه است که زندگی واقعی زنان ایرانی را بازتاب میدهد
هفت صبح| ورود به قاب تصویر برای بسیاری از بازیگران با نقشهای کوتاه و حاشیهای آغاز میشود اما سولماز حسینی مسیر متفاوتی را تجربه کرد. نقشی پرچالش، پرتنش و اجتماعی در سریال «شغال» که درباره یکی از ملتهبترین زخمهای پنهان جامعه حرف میزند. او با «تارا» وارد گفتوگویی شد که فراتر از روایت داستانی به تجربه زیسته زنان ایرانی گره خورده است. این گفتوگو فرصتی است برای شنیدن روایت یک بازیگر تازهوارد از عبور از قضاوتها، ایستادن زیر نور دوربین، مواجهه با مسئله خشونت جنسی و تلاش برای ساختن یک هویت مستقل در مسیر بازیگری.
بازیگری بهمثابه آزمون شخصی
سولماز حسینی روایت خود را از نقطهای آغاز میکند که بازیگری برایش یک کنجکاوی ساده بود؛ کنجکاویای که آرامآرام به تصمیمی جدی تبدیل شد. او میگوید: «مدتی تلاش کردم خودم را محک بزنم. بیشتر برای اینکه بفهمم بازیگری چه دنیایی دارد. پیش از آن، حضورم در فضاهای سینمایی عمدتا در حد شناخت پشتصحنه بود. رفتوآمدها، دیدن گروه، شنیدن گفتوگوها… همین تجربهها باعث شد احساس کنم باید خودم را در موقعیت یادگیری قرار بدهم.»
کلاسهای بازیگری بهمرور به بخشی از زندگی روزمره او تبدیل شد.