مطالعات جدید نشان می دهد با اندازه گیری فعالیت متابولیک مغز احتمالا می توان شانس بازیابی هشیاری و برگشت به حیات طبیعی از حالت کما را اندازه گیری کرد. به گزارش ایرنا و به نقل از نشریه ساینتیست، تاکنون روشی برای اندازه گیری شانس بازیابی هشیاری پس از حالت کما وجود نداشت. مطالعات جدید نشان می دهد با اندازه گیری فعالیت متابولیکی مغز می توان شانس برگشت به حیات طبیعی و بازگشت هشیاری را اندازه گیری کرد.
براساس این مطالعه، حداقل میزان فعالیت مغز ۴۲ درصد است و احتمال بازگشت هشیاری بیماری که در کما به سر می برد، تنها در صورتی است که کمترین میزان فعالیت مغز وی بیشتر از این مقدار باشد؛ ولی اگر این میزان کمتر از ۴۲ درصد باشد، بیمار دچار مرگ مغزی شده است.
معمولا تصمیم برای قطع دستگاه اکسیژن از فردی که گمان می رود دچار مرگ مغزی شده، بسیار دشوار است.
مطالعه محققان دانشگاه کپنهاگ نشان می دهد که با استفاده از روشی به نام توموگرافی تابش پوزیترون (PET) می توان با قطعیت بیشتری تشخیص داد که فرد دچار مرگ مغزی شده و یا به کما رفته است. با استفاده از این روش می توان میزان فعالیت متابولیکی مغز را اندازه گیری کرد.
وضعیت کما با مرگ مغزی متفاوت است. معمولا فردی که به کما رفته است، میتواند دوباره به زندگی عادی خود بازگردد که تشخیص آن به عهده متخصصان مغز و اعصاب است؛ در حالت کما معمولا بافت مغز زنده است و بیمار خودش نفس می کشد. در مرگ مغزی، فرد به صورت طبیعی نفس نمی کشد و تنفس خود را از طریق دستگاه انجام می دهد.
نتیجه این تحقیقات در نشریه Current Biology منتشر شده است.
